Podstawowe informacje dla kandydatów ubiegających się o przyjęcie do klasy pierwszej

Szkoła prowadzi nabór do klas: fortepianu, skrzypiec, wiolonczeli, gitary, akordeonu, perkusji, fletu, klarnetu, saksofonu, trąbki, waltorni, puzonu, sakshornu, tuby, organów.

Do klasy pierwszej czteroletniego cyklu nauczania na fortepian lub skrzypce mogą być przyjęci kandydaci w wyjątkowych sytuacjach po spełnieniu warunków: szczególne predyspozycje instrumentalne (na przesłuchaniu należy wykonać dowolny utwór na instrumencie), własny instrument (pianino w wersji akustycznej – wykluczone instrumenty elektroniczne).

Kandydaci ubiegający się o przyjęcie do klasy fortepianu cyklu sześcioletniego muszą posiadać własny instrument akustyczny (wykluczone instrumenty elektroniczne).

Szkoła prowadzi również nabór na zajęcia umuzykalniające (dotyczy dzieci 5-8 lat)
w  Szkole Muzycznej I stopnia w Świątnikach Górnych na rok szkolny 2017/2018 jako forma przygotowania do nauki w szkole muzycznej;

Do klasy pierwszej może zostać przyjęty kandydat, który ukończył 5 lat i nie przekroczył 16 roku życia.

W przypadku kandydata, który w danym roku kalendarzowym kończy ca najmniej 5 lat wymagana jest opinia poradni psychologiczno-pedagogicznej o psychofizycznej dojrzałości dziecka do podjęcia nauki w szkole;

Kształcenie w szkole odbywa się w dwóch cyklach :

- 6 – letni cykl nauczania, do którego przyjmowani są kandydaci w wieku 5 – 8 lat

- 4 – letni cykl nauczania, do którego przyjmowani są kandydaci w wieku 8 – 16 lat;

Dla chętnych szkoła prowadzi zajęcia przygotowawcze. Kurs przygotowawczy to  zajęcia z nauczycielem prowadzącym przesłuchania wstępne. Terminy kursu:

  • Grupa I: 10 i 17 maja 2017 r. godz. 17.30-18.15
  • Grupa II: 11 i 18 maja 2017 r. godz. 17.30-18.15
  • Grupa III: 12 i 19 maja 2017 r. godz. 15.50-16.30

Na zajęcia należy zapisać się w sekretariacie szkoły lub pod numerem telefonu
12 270 89 48  w godzinach 13.00-19.00;

Kandydaci ubiegający się o przyjęcie do szkoły zobowiązani są złożyć wniosek
z załącznikami, w terminie od 1 marca 2017 r. do 26 maja 2017 r. Druki do pobrania w sekretariacie szkoły (pokój 2- parter) w godzinach 12.00-20.00 lub  na stronie www.sm-swiatniki.pl.  Adres kandydata i jego rodziców należy podać zgodnie z aktualnym stanem faktycznym.

Kandydaci przyjmowani są do szkoły na podstawie badania przydatności, polegającego na sprawdzeniu:

- słuchu wysokościowego i harmonicznego
- poprawności intonacji
- pamięci muzycznej
- poczucia rytmu i tempa

Formuła przesłuchania przewiduje prezentację piosenki a cappella, w związku z tym wszyscy kandydaci proszeni są o przygotowanie utworu, który chcieliby zaprezentować (Ważne! by piosenka była prosta i dostosowana do wieku i możliwości dziecka).

Wszyscy kandydaci ubiegający się o przyjęcie do szkoły zobowiązani są przedstawić opinię lekarza o braku przeciwwskazań do nauki w szkole muzycznej.

Badanie przydatności kandydatów odbędzie się w dniach 1-2 czerwca  2017 r. po uprzednim ustaleniu terminu.

Dodatkowy termin przesłuchań wstępnych 26 maja 2017 r. po uprzednim ustaleniu terminu.

Dodatkowe informacje można uzyskać w sekretariacie szkoły  w godzinach 12.00-20.00 lub pod numerem telefonu 12 270 89 48.

Szczegółowe informacje dotyczące zasad przyjęć określa regulamin rekrutacji i przewodnik ucznia szkoły muzycznej, z którymi należy się wnikliwie zapoznać.

Pobierz dokumenty aplikacyjne

Różne dokumenty dotyczące rekrutacji

Ładowanie...

Wybierz dla siebie instrument

trąbka

Trąbka to bez wątpienia królowa instrumentów dętych. a może i nie tylko dętych? w hierarchii instrumentów stoi bardzo wysoko. Nie dość, że nie obejdzie się bez niej żadna przyzwoita orkiestra symfoniczna czy dobry zespół jazzowy – o orkiestrze dętej nie wspominając – to jeszcze jest bohaterką tekstów piosenek, wierszy i innych utworów. Już choćby ze względu na tę sławę warto podjąć naukę gry na tym instrumencie.

Poza tym trudno wyobrazić sobie bez trąbki krakowski rynek – no bo bez hejnału z Wieży Mariackiej to nie byłoby to samo miasto. Zawodu hejnalisty raczej nie polecamy, ze względu na ryzyko tatarskiej strzały. Nie trzeba się jednak martwić, ponieważ jest wiele innych miejsc, gdzie trębacz będzie mógł wykorzystać swój kunszt. Jasny i donośny dźwięk trąbki jest pożądany nie tylko w dużych zespołach czy orkiestrach, ale i w kameralnych składach. To bowiem instrument o wielkich możliwościach.

Trzeba uczciwie przyznać, że trąbka wymaga pracy i systematyczności. Jednak po wydobyciu z tego instrumentu już kilku pierwszych dźwięków trębacz odczuwa tak wielką przyjemność, że ćwiczenie jest nieustanną przygodą. Do nauki gry na trąbce zapraszamy małych i dużych, wymaga to tylko dobrych chęci i zapału. Satysfakcja jest gwarantowana.

puzon

Dla osoby, która obserwuje grę puzonisty, trudne do zrozumienia wydaje się, na czym polega poruszanie suwakiem. To właśnie suwak jest tym, co wyróżnia ten puzon spośród innych instrumentów dętych blaszanych. Dla przyszłych adeptów puzonu mamy jednak pocieszenie: używanie suwaka wcale nie jest tak skomplikowane, a sam instrument jest bardzo przyjazny i dość szybko można opanować jego podstawy.

Z racji wspomnianego suwaka puzon nie nadaje się do szybkich partii muzycznych, to raczej instrument stworzony do wyrazistych melodii, do podkreślania akcentów, do nadawania barwy zespołowi. Zastosowanie puzonu jest bardzo duże: nie obejdzie się bez niego orkiestra dęta, trudno wyobrazić sobie bez niego duży zespół jazzowy, sprawdza się również w orkiestrach symfonicznych i zespołach kameralnych. Sprawia to, że puzoniści są zwykle bardzo zabiegani – poznamy ich po tym, że przemierzają szybko po ulicy ze specyficznym, podłużnym futerałem.

Na puzonie może grać praktycznie każdy, wbrew pozorom jest to instrument lekki, a gra na nim jest bardzo wygodna i przyjemna. Suwak sprawia, że dźwięk puzonu jest bardzo plastyczny, więc pozwala instrumentaliście na wiele dowolności i fantazji.

waltornia

Waltornia bywa często nazywana rogiem. Nie jest to przypadek – to instrument w linii prostej wywodzący się od rogów myśliwskich. Choć obecnie na polowaniach bardziej popularny jest dźwięk trąbki sygnałowej, to jednak róg posiada pierwszeństwo w historii instrumentów. Może dlatego wydaje się bardzo dostojny i elegancki.

Tak się składa, że waltorniści to zwykle osoby, które dużo ćwiczą. Nie jest to przypadek, ponieważ jest to dość trudny instrument, zatem stosunkowo mało osób gra na waltorni. To sprawia, że waltorniści są na muzycznym rynku wprost na wagę złota. Zatem jeśli ktoś zamierza uczyć się grać na tym instrumencie, nie musi się martwić, że nie będzie miał gdzie i z kim dzielić się swoimi umiejętnościami. Waltornia to instrument, który świetnie nadaje się do muzyki klasycznej, ale również do orkiestr dętych. Matowy dźwięk waltorni, nieco tajemniczy i wycofany, świetnie wypełnia partie instrumentów grających wysoko.

Waltornia jest instrumentem stworzonym dla osób systematycznych, dążących do perfekcji. Każdy element ma znaczenie w grze na tym instrumencie: od odpowiedniego ułożenia ust, aż po odpowiednie użycie prawej ręki i manewrowanie w czarze głosowej. Opanowanie tych elementów sprawia, że instrumentalista może osiągnąć wyjątkową barwę.

tuba

Tuba to niewątpliwie jeden z najbardziej spektakularnych instrumentów dętych, przede wszystkim z uwagi na swój rozmiar. Gdy w upalny dzień widzimy maszerującą orkiestrę dętą, często ze współczuciem patrzymy na idących w ostatnich rzędach muzyków niosących wielki kawałek żelastwa. Myślimy wówczas: ciężki jest żywot tubisty.

Trzeba jednak rozwiać przynajmniej kilka mitów: po pierwsze – tuba wcale nie jest aż tak ciężka, a gra na niej nie taka trudna. Rzeczywiście to instrument wymagający wiele powietrza, jednak tubiści mają na to dość prostą radę – po prostu nie zaczynają gry bez porządnego obiadu.

Słuchając orkiestry dętej (najczęściej to właśnie tam jest zapotrzebowanie na ten instrument) niewprawne ucho nie od razu rozpozna dźwięk tuby. Jednak ci, którzy wiedzą co nieco o muzyce, doskonale zdają sobie sprawę z tego, że tuba jest dla orkiestry jak fundament dla domu. Być może nie każdy go dostrzega, ale jest absolutnie nieodzowny.

Czy do gry na tubie trzeba naprawdę tak dużo krzepy? Na pewno nie zaszkodzi, gdy tubista ma sporo siły, można tak dobrać instrument, by pasował do każdego muzyka. Tak się składa, że na tubie grają najczęściej osoby odpowiedzialne i niezawodne – takie, na których można polegać. Właśnie takie osoby zachęcamy do nauki gry na tym instrumencie.

saksofon

Geneza tego instrumentu jest równie ciekawa jak jego brzmienie i różnorodność. Wiąże się z tym pewna legenda, iż znany belgijski konstruktor instrumentów tworzący w XIX wieku – Adolphe Sax, poszukiwał instrumentu ruchliwego jak klarnet, a jednocześnie o mocnym brzmieniu, jak puzon czy trąbka. z tych poszukiwań w latach czterdziestych XIX wieku powstał saksofon. Początkowo środowisko muzyczne nie akceptowało nowego instrumentu, jednak wybitny kompozytor Hektor Berlioz był nim tak zafascynowany, że wprowadził go do wielu swych utworów, za nim poszli następni. z czasem saksofon zyskał należne miejsce w panteonie instrumentów.

Dziś saksofon kojarzy nam się bardziej z muzyką rozrywkową: to nie przypadek, ponieważ jest to instrument tak uniwersalny, że nadaje się do wielu rodzajów muzyki. Jego najbardziej popularne odmiany (saksofon sopranowy, altowy, tenorowy i barytonowy) właściwie zawładnęły stylistyką jazzową, dobrze nadają się do podkreślenia linii melodycznej w muzyce popularnej, a także w orkiestrach dętych.

Saksofon to instrument bardzo popularny, ze względu na wspomnianą różnorodność, a także na możliwość doboru jego rodzaju w zależności od preferencji i stylu. Nauka gry na tym instrumencie jest bardzo przyjemna, początkowo trzeba jednak opanować oddychanie przeponą i kilka innych elementów wymagających pewnych umiejętności. Pokonanie tych kroków sprawo, że instrumentalista ma nieograniczone możliwości, jeśli chodzi o barwę. Warto również zaznaczyć, że gra na saksofonie ma duże walory towarzyskie, ten instrument bowiem znacznie wpływa na atrakcyjność grających!

organy

Organy to instrument, który stale zadziwia. To chyba najlepsze słowo, ponieważ jak wytłumaczyć fakt, że jeden instrumentalista potrafi uruchomić takie bogactwo barw i dźwięków? Wiele tłumaczy fakt, że organista używa do gry wszystkich kończyn. Liczba piszczałek, rurek, pedałów i klawiszy w organach jest naprawdę imponująca. Każdy element ma jednak swoje zastosowanie. Organy to zatem instrument dla osób cierpliwych, którzy opanują tę skomplikowaną maszynerię. Ile jednak satysfakcji musi sprawiać fakt, iż samodzielnie będziemy potrafili uruchomić paletę dźwięków równą całej orkiestrze?

Organy to również instrument, który wiecznie odkrywamy. Muzyk grający na nich może zawsze odnaleźć nowe rozwiązanie, ciekawe współbrzmienie, zaskakującą barwę. Można powiedzieć zatem, że to instrument dla odkrywców. Na organach może grać każdy, kto ma dużo cierpliwości, trochę podzielności uwagi i wrażliwość na bogate brzmienia. Uwaga: organista musi pogodzić się z tym, że wiele swoich koncertów i występów zagra indywidualnie, bez zespołu. Chociaż trzeba oddać, że organy świetnie nadają się do akompaniowania solistom: skrzypkom, trębaczom, wokalistom i innym muzykom. To może być pocieszenie dla tych, którzy obawiają się bycia skazanym na solową karierę.

sakshorn tenorowy

Bywają instrumenty, które trudno dosłyszeć w zespole, są takie, które przypominają inne i ciągle są z nimi mylone, są wreszcie takie, których nazwę bardzo trudno zapamiętać. Do tych ostatnich należy właśnie sakshorn. Mówiąc najprościej, sakshorn z wyglądu przypomina pomniejszoną tubę, dźwięk tego instrumentu jest natomiast bardzo miękki i liryczny. Sakshorn jest świetnym dopełnieniem innych instrumentów – jeśli trąbki brzmią za ostro, sakshorn je doskonale wygładzi, gdy saksofony grają zbyt surowo, sakshorn doda im szlachetności. Sakshorn to jednak również instrument stworzony do lirycznych partii solowych. Gdy słuchamy orkiestry i mamy poczucie, że słyszymy wręcz słodycz blaszanego instrumentu, możemy być pewni, że w składzie jest dobry sakshornista.

Sakshorn często występuje w orkiestrach dętych, jest również bardzo popularny w zespołach bałkańskich. Przez długi czas był to instrument niedoceniany, w ostatnich latach przeżywa jednak swój renesans i słychać go coraz więcej. Dzieje się tak z korzyścią dla muzyki, bo dźwięk sakshornu może wprowadzić w naprawdę dobry nastrój. Jednocześnie początkujący adepci tego instrumentu szybko mogą odczuć satysfakcję, ponieważ gra na nim przychodzi stosunkowo łatwo. Oczywiście z czasem, chcąc dojść do dużej wprawy, sakshorn wymaga wiele pracy, ale można na nim uzyskać naprawdę spektakularne efekty.

klarnet

Pierwsze skojarzenie, jakie nasuwa się z tym instrumentem, jest jego szybkość. Chyba żaden instrument dęty nie nadaje się tak dobrze do błyskotliwych partii – ma klarowny i wyrazisty dźwięk, dzięki czemu wszystkie nuty są słyszalne. Klarneciści z reguły lubują się w szybkich partiach, co siłą rzeczy sprawia, że zwykle są to osoby z dużą energią i zapałem.

Ponadto klarnet jest bardzo szlachetny – doskonale nadaje się do małych zespołów kameralnych, do stonowanej, klasycznej muzyki. Jednocześnie jest też bardzo wszechstronny – dobrze sprawdza się również w orkiestrach symfonicznych, w zespołach jazzowych, a także w orkiestrach dętych. Ten niepozorny instrument wyróżnia się również dużą skalą – oznacza to, że możemy zagrać na nim niskie dźwięki, a także bardzo wysokie. Najlepszym dowodem na to jest początek „Błękitnej rapsodii” George’a Gershwina, gdzie klarnet zdradza pełną paletę swoich możliwości.

Opisane cechy sprawiają, że klarnet będzie zatem dobrym instrumentem dla osoby, która lubi różne style muzyczne, jest otwarta na rozmaite zespoły, barwy i trendy.

flet

Flet może mieć różne odmiany, jednak instrument, który służy do nauki w szkole muzycznej, to flet poprzeczny. Warto to podkreślić, ponieważ w wielu przypadkach instrument ten kojarzy się po prostu z fletem prostym, którego podstawy poznają uczniowie szkół podstawowych i gimnazjum. Co prawda flety poprzeczne i proste mają kilka wspólnych cech, jednak ten pierwszy możliwościami i jakością dźwięku wprost bije swojego imiennika na głowę.

Flet poprzeczny to instrument bardzo niepozorny. Rzeczywiście – ma łagodny i stosunkowo cichy dźwięk, co dobrze sprawdza się w muzyce kameralnej, w utworach spokojnych i stonowanych. Jednak flet ma także drugie oblicze – potrafi być bardzo ostry i drapieżny, a dzięki swej konstrukcji instrumentalista może zagrać na nim naprawdę szybkie frazy. Dlatego też flet występuje w różnych gatunkach muzyki, choć często go nie dostrzegamy. Słyszymy go w orkiestrach symfonicznych i dętych, w zespołach kameralnych, dobrze podkreśla melodię w poezji śpiewanej, ale nikogo nie dziwi również flecista w zespole rockowym czy jazzowym. Flet ma to do siebie, że doskonale nadaje barwę zespołowi, jest jak wykwintna przyprawa do głównego dania. Właśnie dlatego na flecie najczęściej grają osoby bardzo muzykalne, obdarzone wyczuciem stylu i dobrym smakiem.

wiolonczela

Wiolonczela to instrument bardzo szlachetny. Wiolonczela ma kilkusetletnią historię, która była obfita w wiele zmian w budowie tego instrumentu oraz wielu wirtuozów, którzy opanowali grę do perfekcji. Mimo to wiolonczela pozostaje wciąż nieodkryta i ma w sobie wielki potencjał.

Bierze się z to z kilku względów: z ciepłego, szlachetnego i wyważonego brzmienia, doniosłości dźwięku, ale przede wszystkim z uniwersalności. Można na niej grać z powodzeniem niskie dźwięki, poradzi sobie nawet z partiami basowymi, ale również dobrze radzi sobie w wysokich rejestrach. To dlatego możemy spotkać kwartety złożone z samych wiolonczel i w żaden sposób nie sprawia to, że brzmienie takiego zespołu będzie ubogie.

Wiolonczela, podobnie jak skrzypce, jest instrumentem, który wymaga dobrego słuchu muzycznego, a także dużej wyobraźni i wrażliwości. Wiolonczeliści z reguły dobrze czują się zarówno w dużych orkiestrach symfonicznych, jak i w zespołach kameralnych.

perkusja

Mówiąc o perkusji, często mamy na myśli zespół rockowy, czyli ostre brzmienia i dużo dźwięku. Rzeczywiście, zestaw perkusyjny doskonale nadaje się do tego typu grup. Jednak to tylko mały wycinek możliwości tego instrumentu. Może nie wszyscy wiedzą, ale osoby uczące się gry na perkusji są bardzo wszechstronne: oprócz ćwiczeń na pojedynczych instrumentach perkusyjnych czy na całym zestawie, adepci często grywają na ksylofonie, marimbie czy wibrafonie. Jak widać zatem, perkusiści mają naprawdę duże możliwości rozwoju.

Bez wątpienia jednak marzeniem perkusistów jest gra w zespole muzycznym na zestawie. i tu wachlarz możliwości jest właściwie nieograniczony: perkusja nadaje się właściwie do każdego rodzaju muzyki i prawie każdego zespołu. Trudno wyobrazić sobie zespół rockowy czy popowy bez perkusisty, podobnie jest z grupami jazzowymi. w orkiestrach dętych sekcja perkusistów jest także bardzo rozbudowana, w orkiestrach symfonicznych natomiast przybiera zróżnicowane formy: od kotłów, poprzez talerze, trójkąt aż po dzwony.

Perkusistą może zostać właściwie każdy, trzeba jednak pamiętać, że ten instrument wymaga dobrego poczucia rytmu. Tak się też składa, że perkusiści bardzo lubią wzbogacać swoje zestawy o nowe elementy, więc chyba nie będzie przesadą stwierdzenie, że to instrument dla osób otwartych na nowości i gadżety.

skrzypce

Chyba żaden instrument nie ma tyle oblicz, co skrzypce. Słyszymy je bowiem w orkiestrach symfonicznych i składach kameralnych, są popularne w kapelach ludowych, głównie góralskich, świetnie nadają się do muzyki jazzowej, ale także sprawdzają się w zespołach klezmerskich. w każdym z nich skrzypce brzmią inaczej, a przecież to wciąż ten sam instrument. Trudno wytłumaczyć to zjawisko inaczej, jak tylko ukrytą w skrzypcach duszą. To, jak będą brzmieć, zależy głównie od instrumentalisty.

Skrzypce wymagają dobrego słuchu i dużej sprawności manualnej. Opanowanie gry wymaga trochę czasu, a przede wszystkim wyrozumiałych sąsiadów i rodziny – początki bywają bowiem bardzo piskliwe. Jednak „poskromienie” skrzypiec daje niezmierną satysfakcję, ponieważ muzyk „urabia” ten instrument na swoje potrzeby. Tak się składa, że na skrzypcach grają często osoby usposobione artystycznie i uduchowione, często oderwane od codziennych spraw. Jeśli ktoś odnajduje w sobie te cechy i zamierza podjąć naukę gry na instrumencie, skrzypce będą idealne. Choć oczywiście nie jest to reguła i świetnym skrzypkiem może okazać się ktoś ułożony i dokładny. Jedno jest pewne: żaden instrument nie pozwala na wyrażanie siebie tak dobitnie, jak skrzypce.

gitara

Gdy rozejrzymy się wokół swoich przyjaciół, rodziny i znajomych, łatwo możemy dojść do przekonania, że na gitarze gra bardzo wiele osób. Jest to bardzo popularny instrument, przydatny na różnych spotkaniach okolicznościowych, można go zabrać na wycieczkę, ognisko, dzięki czemu śpiewanie piosenek z akompaniamentem jest bardzo przyjemne. Gitara, w swej elektrycznej odmianie, zawładnęła natomiast wyobraźnią fanów zespołów rockowych, bo taka grupa bez tego instrumentu właściwie istnieć nie może.

Ta popularność nie sprawia jednak, że jest to instrument łatwy. Rzeczywiście, opanowanie podstaw potrzebnych do akompaniowania do prostych piosenek nie sprawia wiele trudu. Jednak gitara to instrument posiadający niesamowite możliwości. Żeby je wydobyć, trzeba sporo czasu i umiejętności, a w tym pomaga bez wątpienia szkoła muzyczna.

Systematyczne ćwiczenia na tym instrumencie i otwarta głowa sprawią, że gitarzysta dobrze sprawdzi się jako akompaniator, solista, odnajdzie się również z muzyce klasycznej, rockowej czy jazzowej. Chyba żaden instrument nie daje takich możliwości. Liczba zespołów muzycznych sprawia, że na dobrego gitarzystę zawsze będzie popyt.

fortepian

Fortepian to kwintesencja muzyki. Jest to bowiem instrument o bardzo dużych możliwościach. Przede wszystkim doskonale sprawdza się solowo. Chyba na żaden inny instrument nie powstało tak wiele utworów, co na fortepian. Jednocześnie świetnie nadaje się do większych zespołów. Ponadto rozmaici soliści – skrzypkowie, fleciści czy wokaliści – bardzo często występują przy akompaniamencie fortepianu. Ponadto specjalizując się w innym instrumencie, warto choć odrobinę poznać podstawy gry na fortepianie. To bardzo pomaga w ogólnym rozwoju muzycznym. Można śmiało określić fortepian jako instrument-instytucję.

Trzeba przyznać, że niewiele osób może pozwolić sobie na kupno fortepianu, nawet w szkołach muzycznych jest ich niewiele. Jednak z powodzeniem można uczyć się gry poprzez ćwiczenia na pianinie, a nawet na jego elektronicznych odpowiednikach. Dzięki temu stosunkowo dużo osób może rozwijać się muzycznie jako pianiści.

Dobry pianista odnajdzie się w każdym stylu muzycznym. Ćwiczenia na tym instrumencie są też bardzo przyjemne, ponieważ samodzielnie można właściwie zawrzeć wszelkie elementy potrzebne w muzyce: melodię, harmonię i rytm. To zatem dobry instrument dla osób niecierpliwych, ponieważ bardzo szybko daje poczucie spełnienia.